VERENIGINGEN EN PAROCHIALE WERKGROEPEN


Terug naar startpagina


Verenigingen en of parochiale werkgroepen: voor meer info klik telkens op de website link.


 OKRA   http://www.okra.be/page?pge=22120
 PIB      http://www.pib-olv-ieper.be/
 FEMMA  http://www.femma.be/nl/groep/ieper-onze-lieve-vrouw
 CM-ziekenzorg  http://www.ziekenzorg.be/cmz/nl/100/regio_selectie.jsp
 CHIRO  http://chiroieper.weebly.com/
 +13 jongerenwerking  http://www.plusdertienieper.be/
CAPUCIENENSCHOOL  http://www.capucienen.be/nl/
SINT-FRANCISCUSJONGERENKOOR  http://www.sfjk.be/
VORMSELWERKING http://www.everyoneweb.com/vormselolvmiddelares
PAROCHIAAL ZANGKOOR  Neem contact op met mevr. Ivette Verstraete, Kennedylaan 15

CM ziekenzorg
Op dinsdag 22 dec. waren we met 120 personen in de familiekring. We zagen een grote groep uit het RVT Tempelhof en ook enkele uit den Ommeloop. Pater Boni mocht voorgaan in de eucharistie die door Marcel en Emelda was samengesteld. Het was een viering in het teken van het licht. Na de viering bracht de ons zo gekende Filipijnse groep zang en prachtige dansen. We genoten ook van een heerlijke koffie en op het einde van een lekkere boterham. Er is een bestuurswisseling. Enkele maanden geleden hebben we de namen gegeven van het nieuwe bestuur. Nu was het ogenblik aangebroken  om mensen te bedanken. Wie kon dit beter doen dan Marcel Vanhoudt die jaren met hen levenskracht heeft geschonken aan onze Ziekenzorg.

Hier een greep uit zijn dankwoord naar Monica, Frida, Rosa en Luc toe. 

MONICA  : een woord van dank

 Een schatbewaarder of penningmeester van een vereniging is iemand die op de centen let en die zorgt dat alle rekeningen of uitgaven op tijd en stond worden vereffend.
Toen Roger Dumont enkele jaren geleden de kassa uit handen wou geven zochten en vonden wij zowaar een penningmeesteres in de persoon van ons bestuurslid Monica Lernout ofte mevrouw Ryckeboer. Nauwgezet en stipt heeft zij jaren haar taak vervuld. Kort en bondig gaf Monica in elke vergadering een kasverslag en de getallen klopten steeds opnieuw tot op de eurocent.
Onlangs verliet Monica onze parochie en ruilde haar vertrouwde woning voor een droomappartement op de oude site van Picanol. Logisch dat zij dan ook haar taak wenste door te geven aan haar opvolger en die gelukkige, dat ben ik.
Monica, van harte bedankt voor je jarenlange gewaardeerde inzet voor ziekenzorg en voor het bewaren van onze schatten. Dankjewel!

 --------------------------------------------------------------

FRIDA  :  een woord van dank 

Reizen om te leren, dan moet je bij Frida logeren.
Hoeveel streken,bedevaartsoorden, musea, bezienswaardigheden, eetgelegenheden, oude ambachten en curiositeiten mevrouw Linseele, Frida dus, ons in al die jaren heeft leren ontdekken, is nauwelijks in te schatten. Ja, bij elke halve- dag -uitstap met ziekenzorg was Frida nauw betrokken. Zonder haar geen bus, zeker geen liftbus en al zeker geen mopjes aan de micro.

Maar ook voor de ontspanningsmomenten in de Familiekring zocht zij jarenlang de horizonten af op zoek naar boeiende zangers, knappe muzikanten, goochelaars, acteurs en andere leutemakers . Duidelijke afspraken maken met al die mensen is niet altijd zo vanzelfsprekend en iedereen tevreden stellen is nog veel moeilijker. Maar Frida deed het en heeft ons uren luister- en lachplezier bezorgd.

Dan vergeten we nog de talloze boodschappentassen die Frida heeft meegesleurd op zoek naar lekkere maar niet te dure koekjes, kaas, hesp, paté of andere hapjes voor aan tafel.

Jazeker, Frida was en is een van de meest markante figuren uit de geschiedenis van Ziekenzorg O.L.V. Middelares. Zij kon wel eens verrassend uit de hoek komen maar met haar wist je onmiddellijk waar het op stond. Waar niemand aan twijfelt : Frida heeft een hart van koekebrood.

Wij begrijpen het zeker: nu wil zij het wat kalmer aan doen. Wie haar in al die activiteiten in de toekomst zal kunnen vervangen is nog gedeeltelijk een raadsel.

Wat wel zeker is: Frida, wij bedanken jou oprecht voor alles wat je voor onze vereniging hebt gedaan.  Dankjewel!

-------------------------------------------------------------

ROSA :  een woord van dank

Om te weten wanneer Rosa tot het bestuur van ziekenzorg is toegetreden zou je diep in onze archieven moeten duiken. En die archieven hebben wij eigenlijk niet. In elk geval is Rosa reeds sinds vele jaren één van de steunpilaren van onze ziekenzorgkern. We weten bovendien dat ze al die tijd stevig gesteund werd door haar man Armand.

Haar taken opsommen is bijna onbegonnen werk. Een greep daaruit bij wijze van voorbeeld:

-         Rosa heeft héél veel zieken bezocht en zij heeft bovendien de buitengewone gave om om te gaan met mensen die het moeilijk hebben. Courage geven is haar handelsmerk.

-         Rosa heeft tientallen uitstappen helpen voorbereiden ( o.m.met Frida) en begeleiden.

-         Voor elk feest was zij de reddende engel om mee in te staan voor de aankopen, voor het klaarzetten van de zaal, voor het vlotte verloop in de keuken, voor de afwas , de opkuis, het wassen van de keukenhanddoeken , enz. enz.

-         Zij zorgde voor het bijhouden van de ledenlijsten en voor het verwelkomen van nieuwe zieken of zorgbehoevende mensen.

-         Rosa was ook jaren lang – en is het nog steeds-  onze verbindingspersoon met de lieve mensen van het Tempelhof.

-         Maar Rosa was vooral jarenlang onze trouwe secretaris: d.w.z. maken van verslagen van bijeenkomsten, inschrijven van deelnemers aan activiteiten en zo meer.

 
Gelukkig blijft Rosa nog bij ons in het bestuur, maar onder meer het werk van secretaris geeft ze met plezier door aan , jawel, aan twee 2 dames: Imelda Debouvere en Maria Debruyne. Het spreekt voor zich hoeveel werk Rosa al die jaren heeft willen verzetten dat zij moest vervangen worden door nochtans twee stevige nieuwe secretaressen.

Rosa, ik weet dat mijn opsomming onvolledig is maar daarom danken wij jou des te hartelijker voor al die jaren inzet binnen CM-ziekenzorg. Dankjewel!!!

-------------------------------------------------------------------

LUC :  een woord van dank

 Toen er onlangs bestuurvernieuwingen aankwamen bij ziekenzorg en toen onze voorzitter aankondigde zijn mandaat neer te leggen, zaten alle overige bestuursleden met de handen in het haar. Hoe moest dat nu verder zonder voorzitter Luc Coutigny?  Iedereen weet trouwens dat de voorzitter van een vereniging de locomotief is die alles op gang trekt, de bezieler en de animator voor onderweg en bovendien ook nog de stofzuiger voor alles wat dreigt mis te lopen of vergeten te worden.

En daarmee is al veel gezegd over die acht jaren dat Luc onze voorzitter was. De eerste en de laatste zijn, alle wind opvangen – ook de tegenwind-  en toch nog enthousiast en dankbaar blijven. Je moet het maar kunnen en Luc kon dat: gedreven en geëngageerd , soms streng maar steeds rechtvaardig. Tal van nieuwe initiatieven heeft hij gelanceerd en medewerkers warm gemaakt om ze mee uit te voeren. Om maar te zwijgen over het stille, ongekende werk dat Luc er ook nog bijnam,  omdat hij voorzitter was.

Honderden kilometer heeft hij gefietst om de talrijke uitnodigingen op hun plaats te krijgen. Heel veel zieken of beproefde bestuursleden heeft hij bezocht en getroost. Ook de stapels brieven en formulieren die moesten verwerkt worden in opdracht van het hoofdbestuur waren niet min. Daarbij mogen we zeker zijn lieftallige echtgenote Yvette niet vergeten die wel eens gezucht zal hebben bij al dat ziekenzorg- geweld. Trouwens, zij was zo vaak de innemende gastvrouw op onze vergaderingen van het dagelijks bestuur en de soep die zij daarbij opdiende was telkens overheerlijk. Bedankt, Yvette.

Gelukkig verlaat Luc de bestuurstafel niet helemaal en blijft hij zich inzetten voor ziekenbezoek, vakantiereizen en voor de twee halve-dag-uitstappen.

Er is ook goed nieuws: de opvolging als voorzitter is verzekerd in de persoon van , jawel, weer een Luc, de door velen gekende Luc Decoster, Luc van de bank, zegmaar. En wat Luc de voorbije weken aan inzet heeft getoond om zich in te werken als nieuwe voorzitter laat echt het allerbeste verhopen. Als bestuur stonden wij steeds pal achter onze voorzitter en dat zullen wij in de toekomst verder blijven doen.

Tenslotte Luc, erevoorzitter, wij zijn jou allen heel dankbaar om uw acht jaren voorzitterschap. Zonder overdrijven: je was een voorzitter om U tegen te zeggen. Geniet nog van de komende véél rustiger jaren. Dankjewel!!!