VOORWOORD

Mijn eerste gevoelens bij het lezen van dit toch wel uitzonderlijk naslagwerk waren: schroomvol aanraken, dankbaar meedragen en dit alles ervaren als stevige bouwstenen om verder te gaan. 

Dat de Kapucijnen hier op de Kruisstraat zomaar niet uit de lucht komen vallen laat schrijver Ghislain Lacante heel duidelijk aanvoelen. Hij graaft in een ver verleden en ziet het franciscaanse dynamisme opborrelen als stromend en levengevend water. Dat het niet altijd zo gemakkelijk was en ook niet zo even mooi zet schrijver heel duidelijk, kort en kernachtig in de verf. De oprechtheid, de eenvoud en de ijver voor het Rijk van God is de drijfveer van hun handel en wandel. De beschrijving van het leven van de Kapucijnen voor de Franse Revolutie hier in Ieper geeft aan Ieper en aan bepaalde personen een bijzonder facet. We voelen ons aangesproken om dieper in het verleden te graven. 

In het tweede deel beschrijft de auteur hoe de Kapucijnen getroffen door de nood van de mensen achter de statie hen heel dicht nabij willen zijn en voor hen als een broer willen meeleven. De pastoor E.H. Denys van de Sint Niklaasparochie en de Kapucijnen vonden elkaar in de zorg voor de mensen “achter de statie”. Deze gemeenschappelijke zorg en samenwerking strekken hen beiden tot eer. De komst van de Kapucijnen op de Kruisstraat werd gedragen door vele mensen die hun hulp, hun genegenheid en waardering niet onder stoelen of banken staken. Het franciscaanse dynamisme waarover hoger al gesproken kwam ook hier weer zo sterk tot uiting. De schrijver is er echt in geslaagd om al die gevoeligheden fijn te duiden. Het doet ons deugd dat schrijver de figuur van Pater Ildefons Peeters zo vol verdiensten naar voor brengt. 

Waren de twee eerste delen besteed aan de Kapucijnen dan is het derde en het vierde deel besteed aan de parochie die op 01.06.1958 zijn oprichtingsdatum kende. Ook hier beschrijft de schrijver de goede samenwerking tussen bisdom en de nieuwe parochie. Je voelt dat schrijver zeer nauw betrokken is in het parochiale leven. Hij weet zeer fijngevoelig de rol van de parochiale werkgroepen en het verenigingsleven te situeren. Naast het noemen van namen en structuren stoot de schrijver telkens door tot de meest fundamentele doelstellingen van wat een parochie is: zorg voor verkondiging, de zorg voor gebed en liturgie en de caritas of het dienstbetoon in het voetspoor van Jezus. Dit alles gedragen door de grote gemeenschap. 

We hopen dat dit naslagwerk ons mag bevestigen op de weg die we als parochiegemeenschap bewandelen in de geest van Franciscus van Assisi. Woorden schieten tekort om de schrijver Ghislain Lacante oprecht te danken. Hij heeft veel in ons wakker geroepen. We danken hem dan ook oprecht in naam van heel de parochiegemeenschap en allen die met onze parochie in federaal verband bekommerd zijn.

Pater Boni Van Looveren,

Pastoor in de federatie “Zalige Margareta van Ieper”.